ZOONCOOLION

Piše: Ana Stojković

Slika: Damir Đorđević

Močvarna zgrada oblepljena snom

Mučenje kroz vetar

Bezbolnost usnulosti koju čekam nedovršena

Sazvežđa me gledaju u punom

Građenju svesti

Bolest lutanja nagriza oči

Sumornost kretanja obneviđa

Rastrgnuto pokretne iluzije

Dešifrovana ograda od zajednice mnoštva

Metafora gubi otisak povinuje se

Zaboravu napušta ga gnevna

Ptica je prašnjava rana

Ne krivi pesnika za bojazni doplivale u srce

Vazduh ispunjava prazninu

Rađaju se Nebo i Zemlja

Zemlja osciluje oko beznadežnosti straha

Kosmos raspukla višnja

Raspukla višnja čudno draži

Gnjije otisak imena na licu

Prolaznom biću pogođenom nemirom lutanja

This entry was posted on January 31, 2024 at 8:42 pm and is filed under KULTURA, PESME with tags Ana Stojković, Damir Đorđević, PESME, Zooncoolion. You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. You can leave a response, or trackback from your own site.