Deliver me to Nowhere
Piše i totografiše: Ana Stojković
Nebraska
Većinu svog života proveo sam kao muzičar mereći udaljenost imeđu američkog sna i američke stvarnosti” – Brus Springstin
Brus Springstin
Junaci pesama Brusa Springstina ispevani u rok stilu slikajući egzistencijalnu stvarnost radničke klase Nju Džersija dovela su ga na vrhunac slave 80 -tih godina, te su ga u jednom trenutku tadašnji predsednici Ronald Regan i Vilter Mondijal svojatali i poistovećivali sa političkom doktrinom njihovog doživljaja patriotizma.
Brus je kritikovao Vijetnamski rat, a predsednici su ga 1984. uzdizali kao muzičara koji veliča patriotizam, iako je patriotizam lična opredeljenost duše, a ne politički čin. Bar u umetničkom svetu.
Nadahnuće da pišem baš o Brus Springstinu je upravo novi film pod nazivom ,,Deliver me to Nowhere.”
Ovu biografsku filmsku priču melanholičnog karaktera ekranizovao je i režirao Skot Kuper koji je ujedno i scenarista filma. Scenario je napisan prema knjizi ,,Deliver me from Nowhere” objavljenoj 2023.godine autora Varena Zejnsa. U filmu su korišćeni elementi autobiografskog snimka sa koncerata ,,Born to run” Brusa Springstina.
Brusa Springstina glumi Džeremi Alen Wajt, a hronika ličnog i profesionalnog života tokom profesionalne borbe za album ,,Nebraska” utkani su u filmski i scenarijski pejzaž kroz oko i pero režisera.
U filmu glume još i Dẓ̌eremi Strong, Pol Valter Hauser, Stiven Grejam i Odesa Jang.
Pre početka filma aleksinačka legenda muzičke scene Vlada Veljković, koji je imao prilike da ode na koncert Brusa Springstina, odao je počast ovoj muzickoj legendi svirajući numere njegovih pesama na gitari i usnoj harmonici.
Projekcija filma je bila u filmskoj sali Doma kulture u Aleksincu i nije bila posećena. Nekoliko fanova Vlade Veljkovića i ljubitelja muzike Brusa Springstina bili su prisutni.
Film poseduje nostalgični ton, vrhunsku fotografiju, odličan scenario. Kadrovi su fantastični, pomešani sa Brusovim realnim muzičkim delovima koncerta.
Film traje više od dva sata i moja jedina zamerka je ta što nije bilo više elemenata muzike sa Brusovih koncerata koja je revolucionarna na sceni kao i sam rokenrol. Jer tako razbija tešku i melanholičnu dramu glavnog junaka.
