Distopijski filmski prikaz Srbije kroz objektiv Nemanje Ćeranića
Piše: Ana Stojković
Današnja srpska kinematografija počinje da parira američkim blokbasterima.
Upravo je novo filmsko ostvarenje Nemanje Ćeranića ,,Volja sinovljeva“ upoređeno sa Mad Maxom iz 1979. godine.
Danas je 2024. Trebalo nam je 45 godina da dođemo dotle.
Nemanje Ćeranić pretenduje da postane najbolji srpski reditelj današnjice.
Njemu je ovo drugi film ove godine, nakon rediteljskog tandema u blokbasteru ,,Nedelja“ sa Nemanjom Ćipranićem i Milošem Radunovićem o usponu turbofolkera Džeja Ramadanovskog.
Nakon rada na nekolikim TV serijama Ćeranić se pre tri godine predstavlja i debijem ,, Lihvar“ o kriminalcima u malom gradu. Njegovi prvi filmovi,, Stočar“ i ,,Soba smrti“ osvojili su niz nagrada na festivalima širom zemlje.
On po scenariju Strahinje Madžarevića osmišljava film.
U filmskom izrazu ,,Volje sinovljeve“ prisutna je kombinacija filmskih elemenata američke produkcije.
Na platnu je vidljiva kombinacija uticaja filmova ,,Mad Max“, ,,Matrix“, ,,Kill Bill“, ,,Red Sonja“ i ,,Dina“ prožeti srpskom lirskom fantastikom. Kako u kostimu, tako u naraciji, dinamičnosti radnje, fotografiji i srpskom folkloru utkanom u nadrealno.
Nemanja distopijsku budućnost epske Srbije nakon nuklearnog rata, stavlja u objektiv vrhunske fotografije, dinamične režije, a lirični srpski folklor kombinuje sa fantastikom očigledno inspirisan Frenkom Herberom i Deni Vilnevom, rediteljem naučno – fantastičnih serijala ,,Dina“. Poslednji ples na ,,Arakisu“ finišira plesom borbe glavnih junaka maestralno prevođenih Igorom Benčinom, Sergejem Trifunovićem, Martom Bjelicom, Isidorom Simijonović, Petrom Benčinom i ,naravno, Žarkom Lauševićem kome je ovo, najverovatnije i poslednji film u karijeri.
Autorski tekst potpisuje Strahinja Madžarević, a film koji je započet još 2017. godine tek ove godine dobija premijeru 26. novembra u Sava Centru potpomogut finansijski Telekomom.
Film unosi potpuni preokret u savremenu srpsku kinematografiju koja do sada nije bila moguća. Najverovatnije tome doprinose i nove tehnologije koje omogućavaju da se ovakav film realizuje i kod nas. Kao i budžet.
Dekonstruisani koncept moderne civilizacije nukrealnim ratom vraćen je u plemensku zajednicu.Vladaju haos i anarhija.
Borbu za grad.
Borbu za potomstvo. Animirani početak filma kroz naraciju.
Žene kao ulov. Ratnice kao buduće nesuđene majke. Nemušte ratnice buduće su vladarke distopijskog grada.
Apsolutna težnja za vlašću i materijalnim bogatstvom gubi smisao ako nema naslednika.
Čemu seme, ako nema dobre zemlje.
Dok se srpska ,,Crvena Sonja“ Marta Bjelica sprema za borbu sa srpskim samurajem Tuđinom, koga tumači Sergej Trifunović, na drugoj strani je porodica koja živi povučenim životom na farmi, obrađujući zemlju i plaćajući gradske poreze. Kada grad zatraži veći deo prinosa, a vođa odbija da plati, banda ubija jednog od članova. Aberdarov sin, Jovan, izabran je da osveti smrt njihovog brata.
Rezident Evil oličen u liku Sergeja Trifunovića ima samo jedan cilj. Da dobije naslednika i u tom pokušaju čini sve. Od ubistva, podmetanja ubistva srpskoj Crvenoj Sonji u koju je zaljubljen. Ako takav čovek uopšte može biti zaljubljen. ,,Neplodni Mars“ očajan je u pokušaju dobijanja naslednika. Sprovodi danak u krvi.
Nakon isecanja jezika Mariji stavlja je u kavez.
Petar Benčina odenut je u odoru srpskih mačevaoca. Mačevanje kao veština prisutno je u Srbiji od davina a mačevanje predstavlja jednu trostruku tajnu.
Jedna od njih je i sablja, a vladar onaj koji je poseduje.
Makar u filmu Nebojše Ćirjanića.
Leave a Reply