Tekst: Zooncoolion
Žestina boje, deformacija figure kao i odsutnost zakona linearne perspektive glavno su obeležje fovističkog pokreta u slikarstvu. Ovakve neuobičajene karakteristike revolucionarnog slikarstva uzrokovale su veliki skandal među tadašnjim umetnicima, zbog kojih su pobornici ovog pokreta dobili naziv ,,divlje zveri“.
Fovizam nije bila povezana umetnička grupa. Ime se odnosilo na malu grupu slikara istomišljenika. Slikara Anrija Matisa, Morisa Vlamneka i Andre Derena koji su 1905. godine izlagali zajedno u Pariskom jesenjem salonu. Njihova umetnost će kasnije imati uticaj na nemački ekspresionizam.
Ovaj umetnički pokret nastaje u Parizu 1905. godine i razvija se kao negacija i reakcija na impresionizam i naturalizam.
Umetnost Pola Gogena, Žorža Seraa, Vinsenta Van Goga takođe igraju značajnu ulogu. Fovisti od Van Goga preuzimaju snagu kolorita, a od Gogena plošnost kompozicije. Racionalnost aranžmana kompozicije preuzimaju od Seraa, a od Edvarda Munka snagu izražajnosti i ekspresije.
Kao rezultat, foviste karakteriše upečatljiv kolorit, prekomerna upotreba žarkih i čistih boja direktno iz tube, pojednostavljenost kompozicije i odricanje modelacija formi, kao i naglašavanje ličnog spontanog izražaja. Fovizam predstavlja prvu umetničku revoluciju 20.veka.
Mlada grupa slikara izaziva senzacije svojim grupnim izložbama, pamfletima i drugim oblicima samopromocije. Nastavljaju da deluju prema imenu koje su dobili. ,,Divlje zveri“.
Anri Matis, začetnik fovizma, napušta pravnu karijeru i sa dvadeset dve godine dolazi u Pariz kako bi u ateljeu Gustava Moroa učio slikarstvo. Deren, Vlamenk, Brak, Difi i mnogi drugi uz Matisa čine sledbenike ovog pokreta, putujući u slikarskom umeću od impresionističkog lumenizma do područja čistog kolorita na svojim slikama. Kritika ih je dočekivala pogrdno kao i sve novotarije francuske umetnosti. Reč ,,fovs“ odnosila se na sjajnu proizvoljnu boju i na direktan rad kičice čime su Matis i njegovi prijatelji eksperimentisali. Fovizam je kao pokret trajao samo nekoliko godina. Nakon toga, članovi su se okrenuli drugim slikarskim pravcima.
Najvažnija Matisova slika iz tog razdoblja je kompozija ,,Ples“. Već tada u Matisovom slikarskom opusu dolaze do izražaja plošni tretman, zatvorene obojene površine betonskih prelaza kao i smisao za pokret i krivulju, koji se postepeno preobražava u arabesku. Likovi su prikazani s vazama i cvetnim aražmanima kao i bogatom tapiserijom koja ih uokviruje. Matis inspiraciju nalazi na putovanjima kao i u egzotičnim krajolicima oko Tangera.
Matis je najviše slikao ženske figure (odaliske) i mrtvu prirodu, ali je radio i nacrte za baletske dekore, bakrorez i skulpture. Inspiraciju je pronalazio u orijentalnim motivima, ćilimima i minijaturama. Francuska slikarska omladina bila je oduševljena njegovim mislima. Uticaj Matisovog slikarstva bio je ogroman u tom periodu, a tako je ostalo i do danas.
https://www.zazzle.com/store/oneclickandbuy
